Allah aşkına, daha neyi bekliyoruz.?
Yaban domuzları çiftçinin bağına, bahçesine zarar veren bir sorun olmaktan çıktı. İnsanların canını tehdit eden ciddi bir tehlike haline geldi.
Çiftçi zaten zor durumda mMazot pahalı, gübre pahalı, ilaç pahalı… Bir de bunun üzerine yaban domuzu belası eklendi.
Vatandaş binbir emekle tarlasına emek veriyor, dikiyor, yetiştiriyor. Tam ürününü kaldıracağı zaman domuz sürüleri geliyor, bağı, bahçeyi, tarlayı talan ediyor. İnsanlar mahsulünü koruyabilmek için geceleri uyumuyor sibaha kadar nöbet tutuyor.

Tarım zaten can çekişiyor yaban domuzları yüzünden bitme noktasına geliyor.
Daha dün akşam, henüz 14 yaşlarında bir çocuğumuzun yaban domuzunun neden olduğu kazada hayatını kaybettiği belirtiliyor.

Daha kaç canımızın gitmesini bekliyorsunuz.?
Bir çocuğun hayatından daha önemli ne olabilir.?

Yıllardır bölgemizde yaban domuzlarının sözde “ekosistemi dengelemek amacıyla” doğaya bırakıldığı yönünde iddialar konuşuluyor. Bunun doğru olup olmadığı da yetkililer tarafından açıkça ortaya konulmalıdır.

Ama ortada değişmeyen bir gerçek var.
Bu “denge” içerisinde çiftçinin ürünü yok oluyor, vatandaş geceleri tarlasında nöbet tutuyor, insanlar kazalarda yaralanıyor ve canlarımızı kaybediyoruz.
Doğayı ve yaban hayatını koruyalım, elbette. Ancak insan hayatını, çiftçinin emeğini ve vatandaşın güvenliğini de korumak zorundayız.

Buradan ilgili kurumlara açıkça çağrıda bulunuyorum:
Bu sorunu artık görmezden gelmeyin.

Yaban domuzu popülasyonunun ne durumda olduğu araştırılsın, gerekli bilimsel ve yasal tedbirler alınsın, tarım alanları korunsun.
Çünkü yarın bir başka canımızı kaybettiğimizde söylenecek sözlerin hiçbir anlamı kalmayacak.
Önlem almak için daha kaç canın gitmesi gerekiyor.?

Hasan Kaya: Köşe Yazısı