Eskiden Adıyaman denince akla turizm gelirdi. Tarihi var, doğası var, kültürü var, yemeği var… Allah ne verdiyse bol bol vermiş bu memlekete. Hatta bir zamanlar bölgede en çok turist ağırlayan illerden biriydi. Ama şimdi bakıyoruz, tablo tam tersine dönmüş.

Bir yanda Mardin… Yılda 1 milyonun üzerinde turist ağırlıyor.
Diğer yanda Adıyaman… Gelen turist sayısı 120 bin civarında. Üstelik bu sayı konaklama bile değil, sadece giriş-çıkış sayısı!

Peki neden böyle. ?

Mardin oturmadı yerinde. Sürekli kendini yeniledi. Sokaklarını süsledi, duvarlarını sanatla buluşturdu. Festival üstüne festival yaptı. Etkinlikler, yarışmalar, konserler… İnsanların gelip görmesi için sebep üretti. Üstelik Türkiye Kültür Yolu Festivali gibi büyük organizasyonları da aldı, turizmi iyice canlandırdı.

Biz ne yaptık?

Adıyaman’da ise tam tersi. Eskiden yapılan festivaller iptal edildi. Turizme katkı sağlayacak ne varsa bir bir ortadan kalktı. Yıllardır söylüyoruz, yazıyoruz ama değişen bir şey yok.
Bakın.
Kahta Kalesi yıllarca kapalı kaldı.
Cendere Köprüsü (Su Perisi Köprüsü) kapatıldı.
Arsameia içindeki su sarnıcı kapalı.
Dünyaca ünlü Nemrut Dağı bile kış gelince aylarca ziyarete kapatılıyor.

Bir şehir düşünün… Elinde bu kadar değer var ama değerlendiremiyor. Üstelik doğru düzgün bir şehir müzesi bile yok.

Yıllar önce bir örnek vermiştim:

Paris ile Bitlis arasındaki farkı…
Paris’te beton yıkılıp ağaç dikiliyor, bizde ağaç kesilip beton yapılıyor.
Bugün aynı farkı Adıyaman ile Mardin arasında görüyoruz.

Adıyaman turizmde geriye düşmedi, geri bırakıldı.

Eğer bu şehir yeniden ayağa kalkacaksa;
Festivaller geri gelecek,
Tarihi yerler açılacak,
Turizme yatırım yapılacak.
Yoksa biz daha çok “eskiden şöyleydik” diye anlatır dururuz.

Yazık… gerçekten çok yazık.