Kahta’da çiftçinin başı bu sefer kuraklıkla, doluyla değil, domuzla dertte.
Yanlış duymadınız. Bundan 15 yıl kadar önce "doğaya salalım ekosistemi dengelesin" diye bırakılan yaban domuzları şimdi çiftçinin yıllık emeğini yerle bir ediyor.

Bağa giriyorlar bostanı alt üst ediyorlar, meyve ağacının kökünü eşeliyorlar, mısır tarlasına dalıyorlar. Hal böyle olunca da Kahta’nın dört bir yanındaki çiftçi elindeki çapayı bırakıp kara kara düşinmeye başlıyor.

Öyle ki bazı üreticiler artık mısır gibi domuzun sevdiği ürünleri ekmeye korkar hale gelmiş. Yani bu işin ucu artık üretimin durmasına kadar gidiyor. Bugün domuz, yarın kıtlık olur mu.? Olur.

Bakın aldığımız bilgiye göre Kahta Ziraat Odası Başkanı Rüştü Turanlı meseleyi bakanlığa kadar taşımış. Oradan da “bir çalışma yapılacak” denmiş güzel ama yetmez. Çalışma değil acil eylem lazım.

Fikrimce bu işin çözümü aslında çok da zor değil.
Kahta’da ya da çevredeki köylerde yıllardır avcilık yapan insanlar var. Bu insanlara devlet eliyle bir sistem kurulabilir. Her avlanan domuz başına belirli bir ücret verilirse hem avcı kazanır hem de domuz sayısı kontrol altına alınır.

Üstelik bu hayvanlar da heba olmaz. Kahta ve Adıyaman’daki belediyelerin hayvan barınakları var. Bu barınaklarda beslenen sokak köpekleri için bu domuzlar yem ve mama olarak kullanılabilir.
Yani bir taşla iki kuş. Hem çiftçinin ürinleri kurtulur hem de barınaklardaki hayvanlar beslenmiş olur.

Devletimiz istese bir hafta içinde bu sistemi kurar. Yeter ki bu sorunun çözümü için bir irade olsun.

Yani anlayacağınız yaban domuzlarla baş edemezsek yakında Kahta’da bağ da kalmaz bahçe de.

Hasan Kaya: Köşe Yazısı