Bundan 10-15 yıl önce Adıyaman ve Kahta’ya bırakılan yaban domuzları “ekosistemi dengeleyecek” diye getirildi.
Ama denge falan olmadı, tam tersine döndü köylülerin hayatı altüst oldu.

Bölgeye bırakılan domuzlar bugün hala can almaya, ocak söndürmeye devam ediyor.

Bu domuzlar daha kaç can alacak.?

2022’de Samsat’ın Kuştepe köyünde amca–yeğen domuz avına çıktı, yanlışlıkla yeğen vuruldu ve öldü.

Daha dün Kahta’nın Sırakaya köyünde yine aynı acı tablo. Domuz avına çıkan köylüler yanlışlıkla 25 yaşındaki bir genci vurdu ve öldü.

Bırcık köyünü yakınlarında bir çiftçi domuz saldırısından ölümden dönerek ağır yaralandı.

Ve emin olun, bizim bilmediğimiz daha nice vaka var.

Kimse keyfinden domuz avına çıkmıyor.
Köylüler sabah-akşam bağını, bahçesini, mısırını, bostanını bu hayvanlardan korumaya çalışıyor.

Köylü Keyfinden Avcı Olmuyor
Kimse keyfinden silahını alıp derelere ve dağa çıkmıyor. Köylü, bağını bostanını, ekimini domuzlardan korumak için kendi önlemini almaya çalışıyor. Çünkü bu hayvanlar bir gecede çiftçinin bütün emeğini yok ediyor.
Ne bağ bırakıyor, ne bostan, ne bahçe.
Mısır, silaj ekimi yapan birçok çiftçi artık vazgeçti bağ bahçeler talan ediliyor.
Köylü emeğini korumak için çareyi avda buluyor ama bu av çoğu zaman ölümlere yaralanmalara yol açıyor.

Peki yetkililer nerede.?
Daha kaç kişinin ölmesi gerekiyor.?
Daha kaç evden ağıt yükselince tedbir akıllarına gelecek.?

Bu konuyu defalarca gündeme getirdik. Uyardık, yazdık, çizdik, söyledik.

Domuz çoğalıyor, köylü mağdur oluyor, canlar gidiyor.

Sonra herkes üç gün konuşup unutuyor.

Bilimsel planlama şart, kontrollü av şart, köylüye destek şart, saha çalışması şart.
Çünkü her gecikilen gün yeni bir acıya kapı aralıyor.

Domuzlar daha kaç can alacak.?

Hasan Kaya: Köşe Yazısı