Çiftçinin en büyük derdi, baş belası yaban domuzları oldu.

Bundan 15-20 yıl kadar önce “doğaya salalım ekosistemi dengelesin” diye bırakılan domuzlar çiftçinin yıllık emeğini tarumar ediyor.

Adam sabah akşam tarlada, bağda, bahçede, bostanda çalışıyor. Yaz sıcağında alnının terini toprağa akıtıyor. Ekim yapıyor sulama yapıyor, ilaçlama yapıyor. Ama iş hasada gelince bir bakıyor ki gece gelen domuzlar bir gecede her şeyi darmadağın etmiş.

Çiftçiler “Bu iş böyle devam ederse çiftçilik zorlaşıyor” diyorlar. Domuzun girdiği yerde emek diye bir şey kalmıyor.

Peki çözüm ne olabilir.?
Avcılar ve köylüler desteklenmeli, Öldürülen domuzların Kahta ve Adıyaman belediyelerinin kurduğu köpek barınaklarına verilmesi, hatta bunun satış yoluyla değerlendirilmesi mümkün. Böylece hem barınakların et ihtiyacı karşılanır hem de çiftçi biraz olsun rahat nefes alır.

Çiftçinin alın teri domuzların karnını doyurmak için heba edilmemeli.
 

Hasan Kaya: Köşe Yazısı