Adıyaman’ın ekonomisi yıllardır üç temel unsurla tanımlanır: Turizm, Tarım ve Tütün. Gelmiş geçmiş siyasilerin dilinden düşmeyen bu üç T, bugün özellikle turizm ayağında büyük bir çöküşle karşı karşıya. Nemrut Dağı ve çevresindeki tarihi değerler, bürokratların “izolasyon” ısrarı yüzünden adeta kaderine terk edilmiş durumda.

Turizm, doğrudan nakit akışı sağlayan ve toplumun her kesimine yayılan bir gelir kaynağıdır. Ancak son yıllarda bu kaynak sıfırlanıyor. UNESCO Dünya Kültür Mirası listesinde yer alan Nemrut Dağı, tur güzergâhının kalbi olmasına rağmen, çevresindeki değerlerle birlikte ziyaretçilere kapatılıyor. Karakuş Kraliçeler Anıt Mezarı, Cendere Köprüsü, Eski Kahta Kalesi, Şu Perisi Köprüsü ve Arsameia kutsal alanı… Hepsi birer birer “izolasyon” bahanesiyle erişime kapatılıyor.

Karakuş-Cendere arasındaki yol, basit bir onarımla çözülebilecekken “heyelan bölgesi” levhalarıyla kapatılmış. Ziyaretçiler bozuk alternatif yollara yönlendiriliyor, adeta cezalandırılıyor. Cendere Köprüsü tahribatı sürerken, sergiler ve belgeseller için kullanılabilecek alanlar kapalı.

Eski Kahta kalesi 20 yıl kapalı kaldı, Su perisi köprüsü 5 yıldır kapalı, Arsameia sarnıcı kapalı
Arsameia kutsal alanı ise üç yıldır “tehlike” bahanesiyle kapatılmış durumda.

Nemrut Dağı’nda eski kafeterya alanı kazı çalışmalarıyla çamurlu bir geçişe dönüşmüş, ziyaretçiler için tehlike arz ediyor. Doğu terasa çıkan yol kısa mesafe olmasına rağmen temizlenmiyor. “Acaba birileri düşsün de tamamen kapatma bahanesi mi yaratılıyor?” sorusu akıllara geliyor.

Karadut köyü ise ayrı bir ayıp. Oteller ve pansiyonlar var ama köy içindeki yol tam bir utanç vesilesi. Bir haftada modern bir yola dönüşebilecek güzergâh yıllardır kaderine terk edilmiş. Levhalar ve bariyer eksiklikleri de cabası.

Sonuç ortada. Tam izolasyon devam ediyor. Nemrut ve çevresindeki eşsiz kültürel miras, turizmi baltalayan uygulamalarla yok sayılıyor. Bu tablo sadece Adıyaman’a değil, tüm ülkeye büyük bir ayıp yaşatıyor.